Pekin’in kirli eli Türk medyasında: Uygur çığlığını ekranlardan siliyor!

Zalim Çin yönetiminin Doğu Türkistan’da yürüttüğü baskı politikaları yalnızca işgal altındaki topraklarla sınırlı kalmıyor. Sınırlarını aşan Pekin, şimdi de Türkiye’deki medya alanında kurduğu nüfuz ağıyla Uygurların sesini bastırmakla suçlanıyor. Basın özgürlüğü kuruluşu RSF’ye göre, Çin devleti medya ortaklıkları ve propaganda kanalları üzerinden kamuoyunu kendi resmi anlatısına yönlendirmeye çalışıyor.

RSF’nin yayımladığı raporda, Çin’in TRT, Anadolu Ajansı ve Türkuvaz Grubu gibi büyük medya yapılarıyla geliştirdiği iş birliklerinin yanı sıra, Türkçe yayın yapan Çin devlet platformları ve sosyal medya ağları aracılığıyla Doğu Türkistan’daki insan hakları ihlallerini perdeleyen içerikleri yaygınlaştırdığı ifade ediliyor. Rapora göre hedef, Pekin’in Uygurlara yönelik politikalarını “terörle mücadele” ve “istikrar” söylemiyle meşrulaştırmak.

Türkiye, yaklaşık 50 bin Uygur Türküne ev sahipliği yapıyor. Ancak sürgünde yaşamalarına rağmen birçok Uygur gazeteci ve aktivist, Çin’in uzanan baskısından kurtulamadıklarını dile getiriyor. İnsan Hakları İzleme Örgütü ve RSF’nin aktardığı tanıklıklara göre, Türkiye’de haber yapan Uygur gazetecilerin Çin’de yaşayan aileleri tehdit, gözetim ve baskıyla karşı karşıya bırakılıyor; böylece gerçekleri anlatmanın bedeli sınır ötesinde ailelerine ödetiliyor.

Bu tablo, yıllardır devam eden sistematik bir politikanın uzantısı olarak görülüyor. İnsan hakları örgütleri, Çin’in 2016’dan bu yana Doğu Türkistan’da kitlesel gözaltılar, zorla asimilasyon, ailelerin parçalanması ve kültürel kimliğin yok edilmesine yönelik uygulamalarını “insanlığa karşı suç” kapsamında değerlendiriyor. Buna karşın eleştirmenler, Ankara’nın 2017 sonrasında Çin’le ilişkilerinde Uygur meselesini giderek daha düşük profilde ele almasının Pekin’in elini güçlendirdiğini savunuyor.

Doğu Türkistan’da susturulan bir halkın sesi, şimdi binlerce kilometre ötede de görünmez kılınmaya çalışılıyor. Basın özgürlüğü savunucularına göre, propaganda ile gazetecilik arasındaki çizgi silikleştikçe yalnızca Uygurlar değil, gerçeği öğrenme hakkı da ağır bir darbe alıyor.

Kaynak: Mira Haber