Mira Haber – Ortadoğu Bağımsız Muhabir Ajansı Tarafsız değiliz. Ancak Mirahaber'de sadece gerçekleri okursunuz.
Doğu Türkistan’da yıllardır sistematik bir asimilasyon, toplama kampları ve soykırım politikası yürüten Pekin yönetimi, zulmün sınırlarını ulusal sınırların dışına taşıyarak insanları yurtsuz bırakmaya devam ediyor. Çin’in vatan topraklarında başlattığı etnik ve kültürel kıyım, milyonları göçe zorlarken; dünyanın farklı coğrafyalarına sığınmak zorunda kalan Uygurlar, şimdi de gurbet ellerde hayatta kalma mücadelesi veriyor. Uluslararası insan hakları ve göç izleme platformlarının yayımladığı son dosyalar, Türkiye’deki sürgündeki Uygur ailelerin ulaştığı dramatik boyutları gözler önüne serdi.
Yayımlanan kapsamlı uluslararası raporlar ve sahadan gelen acı verici veriler, Türkiye’de yaşayan Uygur diasporasının önemli bir kesiminin ağır bir insani krizle karşı karşıya olduğunu belgeliyor. Vatanlarından koparılan, birinci derece yakınlarından haber alamayan ve anavatanlarıyla tüm bağları koparılan binlerce aile; artan ekonomik kriz, yasal statü belirsizlikleri, barınma yetersizliği ve kronik işsizlik girdabında adeta can çekişiyor.
Rapora ve saha gözlemlerine göre yoksulluğun tablosu şu başlıklarla öne çıkıyor:
Barınma Krizi: Yüksek kira artışları ve düzenli gelir yoksunluğu, kalabalık Uygur ailelerin sağlıklı barınma koşullarından mahrum, derme çatma evlerde ya da insanlık dışı şartlarda yaşamaya mecbur bırakıyor.
Geçim Sıkıntısı ve Güvencesizlik: Çalışma iznine erişimde yaşanan bürokratik engeller ve kayıt dışı, güvencesiz işlerde asgari ücretin bile altında çalıştırılmak zorunda kalan aileler, temel gıda ve ısınma gibi en hayati ihtiyaçlarını dahi karşılamakta güçlük çekiyor.
Psikolojik Çöküntü: Çin’deki akrabalarının akıbetinin bilinmemesinin oluşturduğu ağır travma, Türkiye’deki ekonomik çıkmazla birleştiğinde aileleri psikolojik olarak tükenme noktasına getiriyor.
Bu insanlık dramının tek ve yegane müsebbiri, Doğu Türkistan’ı açık bir açık hava hapishanesine çeviren Çin Komünist Partisi (ÇKP) yönetimindeki barbarca politikalardır.
Pekin yönetimi, on yıllardır bu halkın inancını, dilini, kimliğini ve kültürünü kurutmak için her türlü insanlık dışı yöntemi mubah saydı. Milyonlarca insanı hiçbir hukuki gerekçe göstermeksizin “yeniden eğitim” adı altındaki toplama kamplarına tıkarak köle laboratuvarlarında zorla çalıştıran, aileleri zorla koparan, kadınlara yönelik sistematik şiddet ve asimilasyon projeleri uygulayan Çin rejimi, bugün insanlığın ortak vicdanını kanatmaktadır.
Çin’in işlediği bu suçlar yalnızca coğrafi bir sınır içinde kalmamış; insanların evlerini, topraklarını, ekonomilerini ve gelecekteki umutlarını gasbederek onları dünya üzerindeki bu topyekûn yoksulluk ve çaresizlik sarmalına itiyor. Anavatanlarında var olma hakları gasp edilen insanlar, sürgün edildikleri ülkelerde bile Çin’in uzun vadeli baskı politikalarının ve yarattığı mülteci krizlerinin gölgesinde hayata tutunmaya çalışıyor.
Uluslararası kamuoyunun ve ilgili kurumların, Çin’in bu insanlığa karşı işlediği suçlara karşı daha fazla sessiz kalmaması gerektiği belirtiliyor. Sürgündeki Uygur ailelerin çığlığı, yalnızca ekonomik bir yardım çağrısı değil; küresel vicdana yapılmış en acil adalet ve insanlık çağrısıdır. Çin yönetiminin işlediği bu kıyım ve yarattığı insanlık trajedisi, tarih sayfalarına silinmez bir kara leke olarak kazındı.
Kaynak: Mira Haber