Ortadoğu’ya demokrasi götürenler yine sahnede: Savaşın mimarları ‘barış elçisi’ rolünde!

Stutzman’ın ziyaretin ardından sosyal medya hesabından yaptığı “Suriye’yi yeniden büyük yapmak” temalı paylaşımı, Amerikan politikalarının alışıldık cilalı söylemlerinden ibaret. İlk bakışta kulağa hoş gelen bu ifade, aslında geçmişte Irak’ı, Libya’yı ve bizzat Suriye’yi “büyük” yapma iddiasıyla yerle bir eden emperyal ajandaların yeni bir versiyonundan başka bir şey değil. Görünüşe göre ABD, bir kez daha enkazın başına gelip kendi yarattığı yıkımı “umut” olarak pazarlamanın peşinde.

Şam’ın Washington Açılımı – Ortadoğu’yu Kana Bulayanlarla İş Birliği mi?

Suriye’de savaşın yıkıcı izleri hâlâ silinmemişken, yeni Şam yönetiminin ABD Kongre üyeleriyle yakın teması, bölge siyaseti açısından tartışmalı bir dönüm noktası oluşturuyor. Marlin Stutzman gibi Amerikalı siyasetçilerin Şam’a gerçekleştirdiği ziyaretler, kamuoyuna “yeni bir başlangıç” olarak sunulsa da, bu temasların gerisinde kanla yazılmış bir mazi var. 

ABD: Ortadoğu’da Ne Getirdi, Ne Götürdü?

Irak’tan Libya’ya, Afganistan’dan Suriye’ye kadar uzanan Amerikan müdahaleleri, ardında kan, gözyaşı, istikrarsızlık ve milyonlarca mülteci bıraktı. “Demokrasi götürme” safsatasıyla başlayan işgaller, rejim değişikliği, petrol kaynaklarının denetimi ve bölge haritalarının yeniden çizilmesiyle sonuçlandı.

Suriye özelinde bakıldığında, ABD destekli silahlı grupların ülkede palazlanması, altyapının hedef alınması ve ekonomik yaptırımlar gibi hamleler, hayatı doğrudan etkileyen büyük yıkımlara neden oldu. Şimdi ise İsrail’in güvenliğini bölgesel hakimiyetini garantilemek isteyen aktörlerle iş birliği arayışına girilmesi, haklı olarak “ihanet” ve “meşruiyet kazandırma” olarak okunuyor.

Savaşta en ağır bedeli ödeyen Suriye halkı için ABD, sadece bir dış güç değil; sevdiklerini yitirdikleri, evlerini kaybettikleri, hayatlarının altüst olduğu bir felaketin doğrudan faili. Bu nedenle, Amerikan heyetinin “umut” ve “iş birliği” mesajları, toplumda yankı bulmaktan ziyade haklı bir öfke uyandırıyor. 

Şam yönetiminin Washington’la kurduğu yeni temaslar, dış politikada bir açılım gibi görünse de, tarihsel hafızaya sahip olanlar için bu gelişme, Ortadoğu’nun cellatlarıyla menfaatler doğrultusunda aynı masaya oturma trajedisi olarak okunuyor. 

Kaynak: Mira Haber