Mazlumlara giden kurbanlar “şüpheli” : Kuytul’un sözleri yardım faaliyetlerini hedef mi alıyor?”

Son dönemde yaptığı açıklamalarla yeniden gündeme gelen Alparslan Kuytul, bu kez yurt dışında kurban organizasyonu gerçekleştiren dernek ve vakıfları hedef alan sözleriyle tartışmaların odağına yerleşti. Kuytul’un, bu kuruluşların faaliyetlerine yönelik “şüpheli” imasında bulunması ve kurban ibadetinin yalnızca yerel ölçekte yapılması gerektiğini savunması, hem sivil toplum temsilcileri hem de birçok ilahiyatçı tarafından sert şekilde eleştiriliyor.

Kuytul açıklamalarında, yurt dışında kurban kesimi gerçekleştirdiğini belirten kuruluşların gerçekten bu faaliyetleri yapıp yapmadığının belirsiz olduğunu öne sürdü. Bu organizasyonların ciddi bir insan kaynağı gerektirdiğini ifade ederek, “Bu kadar işi yapmak için 50-100 kişilik kadro gerekir” sözleriyle söz konusu faaliyetlerin gerçekliğini sorguladı. Ayrıca kurbanın öncelikle kişinin kendi memleketinde kesilmesi ve dağıtılması gerektiğini dile getirdi.

Ancak bu yaklaşım, İslam dünyasında asırlardır kabul gören uygulamalarla örtüşmüyor. Klasik fıkıh kaynaklarında kurbanın kesileceği yer konusunda kesin bir sınırlama bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir. Nitekim İmam Nevevi ve İbn Kudame gibi büyük alimler, kurbanın vekalet yoluyla başka beldelerde kesilebileceğini açık şekilde belirtmiştir. Hatta ihtiyaç sahiplerinin daha fazla olduğu yerlere ulaştırmanın daha faziletli olabileceğine dair güçlü görüşler de mevcuttur.

Günümüzde ise birçok uluslararası yardım kuruluşu, Afrika ve savaş bölgelerinde kurban organizasyonları düzenleyerek milyonlarca ihtiyaç sahibine et ulaştırmaktadır. Bu çalışmalar; yerel ekipler, gönüllüler ve resmi izinler çerçevesinde yürütülmekte, bağışçılara video kayıtları ve raporlarla şeffaflık sağlanmaktadır. Buna rağmen bu faaliyetlerin topyekûn “şüpheli” olarak nitelendirilmesi, sahada canla başla çalışan geniş bir hayır ağını zan altında bırakmak anlamına geliyor.

Eleştiriler bununla da sınırlı değil. Birçok kesime göre Kuytul, hayrın önüne geçtiği yetmiyormuş gibi, adeta yardım derneklerini hedef göstererek onlara “yalancı” yaftası vuruyor. Bu üslubun, güven esasına dayanan infak ve yardımlaşma kültürüne zarar verdiği ifade ediliyor.

Öte yandan şu husus da özellikle vurgulanıyor: Kişi elbette isterse kendi tercihine göre kurbanını Türkiye sınırları içinde kestirebilir; bu tamamen bireysel bir tercihtir. Nitekim bu tür yardım kuruluşları da yalnızca yurt dışında değil, ülke içinde de kurban kesimi ve dağıtımı yapmaktadır. Üstelik kurbanlar, bağış yapan insanların açık talimatları ve tercihleri doğrultusunda kesilmektedir.

Buna rağmen, “neden başka ülkelerde kesiliyor?” şeklindeki itirazların, meselenin özünü gözden kaçırdığı ifade ediliyor. Zira savaş bölgelerindeki mazlumlara, Afrika’daki yoksul Müslümanlara ve yetimlere yılda bir kez olsun bir parça et ulaştırmak, kurban ibadetinin hikmetlerinden biri olarak görülüyor. “Ne olur sanki uzak diyarlardaki bir yetimin, bir yoksulun sofrasına bir lokma et girse?” sorusu, bu eleştirilerin merkezinde yer alıyor.

İnsanlar, bu tür hassas konularda genelleme yapmadan, somut delillere dayalı konuşmanın önemine dikkat çekiyor. Aksi halde bu tür çıkışların, hayır faaliyetlerini sekteye uğratabileceği ve en çok da yardıma muhtaç insanların zarar görebileceği uyarısında bulunuluyor.

Sonuç olarak, kurban ibadeti İslam hukukunda geniş bir çerçevede ele alınmış ve farklı uygulamalara imkan tanınmıştır. Bu nedenle tek bir görüşü mutlak doğru gibi sunmak yerine, ümmetin maslahatını gözeten, ilmi ve kuşatıcı bir yaklaşımın esas alınması gerektiği vurgulanıyor.

Öte yandan, Alparslan Kuytul’un söz konusu açıklamayı tam olarak hangi tarihte yaptığı netlik kazanmış değil. Ancak dolaşıma giren görüntü ve ifadelerin çok eski olmadığı, yakın döneme ait olduğu değerlendiriliyor.

Kaynak: Mira Haber