Teknolojiyle zorla köleleştirilen Uygurlar: Doğu Türkistan’ın karanlık gerçeği!

Çin yönetimi, uluslararası kamuoyunun sert tepkisini çeken toplama kamplarını gözlerden uzaklaştırmasına rağmen, Doğu Türkistan’daki ağır insan hakları ihlalleri ve sistematik baskı politikalarını sona erdirmiş bulunmuyor. Bölgeden gelen bilgiler ve raporlar, kampların yerini devasa hapishane sistemleri ile her alanı kuşatan ileri teknolojiye dayalı totaliter bir gözetim ağının aldığını ortaya koyuyor.

Uzmanlar ve insan hakları örgütleri, Pekin’in bu değişimi “baskıyı modernize etme” olarak nitelendirerek, Doğu Türkistan’ın dünyanın en yoğun ve en acımasız gözetim rejimlerinden biri haline getirildiğini belirtiyor. Yüz tanıma kameraları, zorunlu dijital takip uygulamaları, yapay zeka destekli davranış analizi ve sıkı güvenlik kontrolleri sayesinde bölge, açık hava hapishanesine dönüştürülmüş durumda. Bu durum, Uygur Türkleri’nin fiziksel özgürlüklerinin yanı sıra temel insan haklarını da ağır şekilde kısıtlıyor.

Binlerce caminin sistematik olarak yıkılması veya başka amaçlarla kullanıma açılması, Uygur Türkçesinin eğitimden ve kamusal yaşamdan tamamen dışlanması, çocukların ailelerinden zorla ayrılarak ana dillerinden ve kültürlerinden koparılması, uluslararası raporlarda “kültürel soykırım” ve “zorla asimilasyon” olarak tanımlanıyor. Bu uygulamalar, bir halkın varlığını kökünden yok etmeyi amaçlayan planlı ve vahşi bir saldırı olarak değerlendiriliyor.

Öte yandan Çin yönetimi, aynı dönemde Doğu Türkistan’ı “gelişmiş turistik cennet” olarak pazarlamaya devam ediyor. Renkli tanıtım kampanyaları ve seyahat projeleriyle bölgeyi dünyaya sunan Pekin’in bu çabaları, eleştirmenler tarafından “utanç verici bir örtbas girişimi” ve “insanlık suçlarını gizleme propagandası” olarak nitelendiriliyor.

Gelen raporlara göre Doğu Türkistan’da yaşananlar, “güvenlik” veya “istikrar” gerekçeleriyle asla açıklanamayacak kadar ağır ve sistematik bir boyuta ulaşmış bulunuyor. İnsan hakları örgütleri, Pekin’in politikalarını 21. yüzyılın en büyük kültürel tasfiye ve etnik baskı örneklerinden biri olarak gösteriyor.

Kaynak: Mira Haber