Gazze, bu Ramazan’ı da yıkımın ortasında ama coşkuyla karşıladı

Gazze Şeridi bu yıl da Ramazan’ı, İsrail’in yıllar süren yoğun bombardımanı ve askeri operasyonlarının bıraktığı enkazın içinde karşıladı. Mahalleler çöktü, evler yerle bir edildi, hastaneler ve altyapı ağır hasar aldı. Binlerce sivil hayatını kaybetti, yüz binlerce insan yerinden edildi. İsrail ordusunun yürüttüğü soykırım, yalnızca binaları değil, bir toplumun günlük düzenini, geçim kaynaklarını ve güvenlik algısını de yerle bir etti.

Ekim ayında ilan edilen ateşkes kırılganlığını koruyor. Ancak bu sınırlı sakinlik, İsrail’in geride bıraktığı yıkımı ortadan kaldırmadı. Elektrik kesintileri, temiz suya erişimde zorluk, gıda ve ilaç sıkıntısı ve harabeye dönmüş mahalleler hâlâ Gazze’nin gerçeği. Buna rağmen Ramazan geldi ve Gazze halkı onu karşılamaktan geri durmadı.

Gazze’nin merkezindeki Bureij mülteci kampında Umm Hasan, İsrail saldırılarında evini kaybettikten sonra sığındığı çadırın tavanına birkaç süs astı. “Çocuklar mutlu olsun diye sadece bir fener alabildim” derken, bu söz bir annenin direncini anlatıyordu.

İsrail’in bombardımanıyla yıkılan evlerin yerine kurulan çadırların içinde sahura kalkılıyor, iftar için mütevazı sofralar hazırlanıyor.

Gazze’deki İsrail’in yürüttüğü savaş, sadece askeri hedefleri değil, sivillerin yaşadığı alanları da geniş ölçekte vurdu. Birçok Filistinli, bunun yalnızca bir güvenlik operasyonu değil; halkı yıldırmaya, yaşam koşullarını dayanılmaz hâle getirmeye ve Gazze’yi demografik olarak dönüştürmeye yönelik bir strateji olduğunu biliyor. İsrail’in uyguladığı abluka ve askeri baskı, insanların topraklarından koparılmasını hızlandırdı. Evlerini kaybeden aileler, geçici barınaklarda belirsizlik içinde yaşam mücadelesi veriyor.

Ancak İsrail’in yoğun saldırıları ve ağır yıkımı, Gazze halkının Ramazan’ı karşılamasına engel olamadı. Çadırların gölgesinde kurulan iftar sofraları, mahalle aralarında asılan ışıklar ve çocukların elindeki fenerler, bir halkın toprağına ve hayatına tutunma iradesini gösteriyor. Enkazın ortasında teravih için toplanan insanlar, yalnızca ibadet etmiyor; aynı zamanda varlıklarını sürdüreceklerini ilan ediyor.

Geçen yılın iftar vakitleri bombardıman sesleriyle bölünmüştü. Bu yıl ateşkesle birlikte nispi bir sessizlik var; fakat yıkımın izi her yerde. İsrail’in terör saldırıları Gazze’yi harabeye çevirdi, altyapıyı çökertti ve ekonomiyi felç etti. Buna rağmen sofralar yeniden kuruluyor. Ekmek sınırlı olabilir, imkânlar dar olabilir; fakat Ramazan’ın ruhu diri.

Gazze’de Ramazan, yalnızca bir ibadet ayı değil; İsrail’in yıkım ve zorlamayla söndürmek istediği hayat iradesinin yeniden ortaya çıkışı olarak yaşanıyor. Bombardımanla harap edilen mahallelerde insanlar oruca niyet ediyor, çocuklarına küçük sürprizler hazırlıyor, umutlarını yeşertmeye çalışıyor.

İsrail’in askeri gücü Gazze’yi yıktı; fakat Ramazan gecelerinde yükselen dualar, bu toprağın hafızasının ve halkının direncinin hâlâ ayakta olduğunu gösteriyor. Yıkım bilinçliydi, acı gerçekti; ancak Ramazan yine geldi ve Gazze halkı onu, bütün kayıplarına rağmen, coşkuyla ve başı dik karşıladı.

Kaynak: Mira Haber